พึงระวัง… ไม่พึงปรามาสผู้อื่น

ไม่พึงปรามาสคนอื่นที่เขาเลือกจะยิ้มให้แล้วไม่อวดอ้าง คิดเอาว่าเขาคงภาวนาสู้เราไม่ได้

ไม่พึงปรามาสกรรมฐานอื่นว่าไม่ถูกใช้ไม่ได้ เพียงเพราะครูบาอาจารย์เราไม่ได้สอนแบบนั้น

แล้วสำคัญมาก ไม่พึงปรามาสครูบาอาจารย์ท่านอื่น เพียงเพราะท่านเลือกจะไม่แสดงฤทธิ์ให้เห็นและไม่ได้อ้างให้เราฟัง

ยิ่งไม่พึงปรามาสตัวเองว่าทำไม่ได้ เพียงเพราะแค่เคยทำไม่ได้เป็นบางครั้ง ซึ่งก็ไม่ได้แปลว่าจะทำไม่ได้ตลอดกาลอะไรแบบนั้น อย่าลืมว่าตอนนี้กับตอนนั้น เหตุปัจจัยมันไม่เหมือนกัน

เพราะฉะนั้นค่อยๆ ปรับ เราก็ทำได้อยู่แล้ว
ไม่พึงตัดสินอะไรเพียงผิวเผิน ด้วยภูมิธรรมเราเลยไฉนบอกได้ ไม่ถูกจริตเราไม่ดีกับจริตเรา แต่มันอาจดีสำหรับจริตเขาก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยไป

พึงระวังมโนกรรมเพราะมันก็มีผล เวลาเราคิดไม่ดีบางทีคนอื่นเขาก็รับรู้ไว้ แล้วบางทีความคิดเรามันออกมาทางกายวาจา ยิ่งบางครั้งออกมาเป็นตัวหนังสือส่งต่อกันไป

คิดดีพูดดี ปรารถนาดีกับคนอื่น ให้เกียรติซึ่งกันและกัน มันเป็นสิ่งที่มนุษย์พึงทำต่อกันใช่ไหม

สังสารวัฏที่เต็มไปด้วยความหลง สัตว์โลกที่หลงวนก็น่าสงสารมากเพียงพอแล้วอย่างไร

เรายิ่งต้องรอบคอบจะทำอะไร พึงใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาทเราและไม่ประมาทเขาเทอญ