(บทกวี) ดั่งน้ำค้างแห่งเหตุและปัจจัย – พระอาจารย์อำนาจ โอภาโส

พระอาจารย์อำนาจ โอภาโส

“…มีบทกวีบทหนึ่ง เขียนว่า
อัญมณีเหตุปัจจัยคณานับ
คือทุกอย่างมันงดงาม
แต่งดงามด้วยเหตุปัจจัย
เหมือนดังอัญมณี
อัญมณีเหตุปัจจัยคณานับ
เกินกว่าจะกวาดเก็บจับเอาไว้ได้
นึกออกไหม
เหมือนน้ำค้างยามเช้า สวยงามดารดาษ
เป็นหมื่นๆ แสนๆ ล้านๆ เม็ดเลย สีสันงดงาม
แต่มีใครเก็บไว้ได้ไหม
ใครเก็บไว้ได้เอามาฝากหลวงพ่อหน่อยนะ
ไปเก็บลูกเห็บมาก็ได้
นี่ลูกเห็บตกแล้วหลวงพ่อโหสวยมากเลย
วันก่อนที่เขาค้อนะ หลังคากุฏิมันดังก๊องแก๊งๆๆๆ
หลวงพ่อรีบเอาขันไปรองเลย โอโหลูกเห็บเต็มขันเลย
นึกว่าจะเอาไปให้ใครดูดีนะ
คนกรุงเทพยังไม่มา โทรไปบอกคนกรุงเทพ
นี่ลูกเห็บตกนะ เค้าก็ไม่เห็น
เก็บไว้ให้เค้าดูก็ไม่ได้ใช่ไหม

มันก็ละลายหายไป

ถึงจะงดงามแค่ไหนนะ
สายหมอก หิ่งห้อย ทางช้างเผือก ค่ำคืน
บางทีค่ำคืนบางค่ำคืนสวยงามมากเลย
แล้วเมฆมันผ่านแสงมาเป็นแก้วเลย
โอโหเหมือนเมฆแก้วเลย
เดินจงกรม หิ่งห้อยมันมาบินอยู่ข้างฝ่าเท้า
อยากให้คนมาเห็น
ก็เป็นไปไม่ได้ใช่ไหม

ค่ำคืนมันก็ผ่านไป

อัญมณีเหตุปัจจัยคณานับ
เกินกว่าจะกวาดเก็บจับเอาไว้ได้

ก็จะกวาดเก็บจับเอาไว้ไม่ได้
ปรุงดี-ปรุงร้าย เกิด-ดับ ตามปัจจัย
ยึดถือไว้คล้ายดั่งมีแต่ไม่มี
จริงไหม ไปยึดลูกเห็บ
ไปยึดเม็ดน้ำค้าง เหมือนมีแต่ไม่มี

รู้ด้วยใจเป็นกลางไม่เหนี่ยวรั้งไม่พลั้งเผลอ
จะพบเจอเลอเลิศค่าขณะนี้
บริสุทธิ์วิเศษกว่าทุกอัญมณี
แต่ไม่มี “เรา” ผู้ครอบครอง

ปัจจุบันขณะนั้นงดงามนะ
กระจ่างสว่างพราวอยู่ข้างหน้า
แต่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ เก็บไว้ก็ไม่ได้
เพียงแต่ว่ารู้ทีละขณะๆ

แล้วก็ผ่านไป…”

หลวงพ่ออำนาจ โอภาโส
๑๘ ก.พ. ๒๕๕๑
บทสัมภาษณ์ในรายการธรรมะจัดสรร

Advertisements