ท่านที่เจริญเมตตามากๆ คงเป็นแบบนี้กระมัง

จะบอกว่าวันเนี้ย โดนที่บ้านลากไปทำบุญใส่บาตรเพราะเป็นวันปีใหม่
ที่บ้านเราเค้าจะมีวัดที่ไปประจำอยู่
เป็นวัดทั่วไป ไม่ใช่วัดกรรมฐาน…

ซึ่งปกติแล้วเราก็จะหลีกเลี่ยงตลอด
คือเราเป็นคนไม่ค่อยนิยมพิธีการ…อืม…

แล้วเรารู้สึกของเราว่า เราออกแนวปฏิบัติ…
คือเราก็ไม่นิยมพิธีการต่างๆ…ที่เราเห็น…
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการปฏิบัติ….

บอกให้เราไป เราก็เลยไปแต่ตัว แต่ใจไม่ได้ไปด้วย ไม่ชอบโดนบังคับ

ไปถึงทางวัดเค้าก็จะจัดโต๊ะยาวๆไว้ให้วางของ สองข้างทางใช่ไหมคะ
แล้วก็จะมีขบวนนำมาเป็นพิธีนิดหน่อย ใส่เหรียญ ใส่ดอกไม้อะไรแบบนี้

เราก็ยืนมอง มอง… ก็ไม่ได้พูดอะไร
ใจไปอยู่ไหนก็ไม่รู้ แต่ก็ยืนมองอยู่นะ
พอพระท่านเดินแถวมา ที่บ้านก็บอกใส่บาตรสิๆๆนี่ไงๆ
เราก็หยิบ ใส่  หยิบ ใส่
หยิบ ใส่ เป็นหุ่นยนต์ไปเลย

จนกระทั่งมีพระรูปนึง
ท่านชราแล้วละ
ท่านเดินมาถึงเรา เราก็หยิบ…ใส่…
พอเราเอื้อมมือใส่ของลงไปในบาตรท่านปุ๊ป
ท่านเงยหน้าขึ้นมามองเรา แล้วก็พูดว่า

     “สวัสดีปีใหม่นะ”

ตอนนั้นอะ ช่วงแว๊บนึง
เรารู้สึกถึงกระแสความเมตตาแผ่อบอวนเลยอะ
เป็นความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
เรารีบยกมือขึ้นไหว้ท่าน ก้มหัวไหว้ท่านแบบนอบน้อมสุดๆเลย
แล้วเราก็เกิดความรู้สึกปิติขึ้นมาด้วย

โชคดีที่ได้ทำบุญใส่บาตรคราวนี้

เราจำได้ครูบาอาจารย์ท่านนึงเคยสอนว่าคนที่เจริญเมตตามากๆ
เวลาเพียงแค่ยืนอยู่ใกล้ๆนี่จะรู้สึกได้ถึงกระแสเมตตาแผ่ออกมาเลย
คงจะเป็นอะไรแบบนี้กระมัง…

เราว่าหลังจากนี้ เราจะทำบุญกับวัดธรรมดาทั่วไป
จะทำบุญกับวัดที่ไม่ได้มีชื่อเสียงบ้างแล้วละ
เฉลี่ยโอกาสให้กับพระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า

เราจะเปลี่ยนทัศนคติตัวเองใหม่แล้วละ
พระสุปฏิปันโน ไม่ได้มีอยู่แต่ในวัดกรรมฐานซักหน่อย

(^___^)    อื้ม!

Advertisements