ดั่งกระจกใส (อุบายภาวนาเบื้องต้น) – ดังตฤณ

“…อุบายเบื้องต้นของพระพุทธองค์
คือไม่ให้รู้เข้าไปที่สภาวจิตตรงๆก่อน
แต่รู้ผ่านสภาพหยาบๆบางอย่างที่เกิดขึ้นกับจิต
เห็นมันเกิดขึ้นแล้วเหือดหายไป
จึงค่อยเริ่มจับได้ถูกว่าจิตอยู่ตรงไหน

เหมือนกับเราทราบว่ามีกระจกใสอยู่แผ่นหนึ่ง
มองเห็นตำแหน่งที่ตั้งได้ยาก
วิธีง่ายๆที่เราจะรู้ว่ากระจกใสอยู่ที่ใด
ก็คือปล่อยให้ฝุ่นละอองหรือคราบเปื้อน
มาเกาะจนเห็นชัดเสียก่อน
เมื่อฝุ่นละอองหรือคราบเปื้อนหายไป
สิ่งที่เหลือก็คือกระจกใส
อันถูกจับตาสังเกตได้ง่ายขึ้นแล้ว

การสังเกตขณะของจิตที่
“อะไรอย่างหนึ่งดับไป” นั้นจัดว่าสำคัญยิ่ง
ถือเป็นแกนหลักของจิตตานุปัสสนาทีเดียว
อย่างเช่นเมื่อราคะเกิดขึ้นแล้วรู้เท่าทัน
กำหนดสติเห็นราคะปรากฏมีอยู่ในจิต
ครู่หนึ่งเมื่อราคะหายไป
ก็รู้จิตโดยความปราศจากราคะ

การเห็นจิตที่ว่างจากราคะนั้น
นอกจากจะทำให้เกิดการเปรียบเทียบ
ระหว่างสองสภาวะได้ชัดแล้ว
ยังเป็นการฝึกรู้ตัวด้วยความสงัดเงียบ
ไร้ความคิดอ่านปรุงแต่ง

เมื่อรู้จักเฉยอยู่ที่จิตอันเงียบกริบจนคุ้นแล้ว
ก็จะพบว่าการประจักษ์สภาวะบางอย่างดับลงนั้น
เป็นไปได้ชัดเจนโดยไม่มีความรู้สึกในตัวตน
เข้ามาขัดขวางหรือบดบังทัศนวิสัยแต่อย่างใด…”

เนื้อหาตัดทอนบางส่วนมาจากหนังสือ “มหาสติปัฏฐานสูตร”
บทที่ 11: จิตตานุปัสสนา

โดยผู้เขียน “ดังตฤณ”

[ดังตฤณ เป็นนามปากกาของนักเขียนธรรมะชื่อดังท่านนึง ชื่อจริงๆคือ ศรันย์ ไมตรีเวช
ใครคือดังตฤณ คลิกที่นี่ หรือ คลิกที่นี่]

อ่านเนื้อหาบทที่ 11 ทั้งหมดได้ คลิกที่นี่
อ่านหนังสือ “มหาสติปัฏฐานสูตร” ออนไลน์ได้ คลิกที่นี่

Advertisements