จริงๆแล้วความเป็น “เรา” อยู่ที่ไหนกัน

ตัดทอนมาจากหนังสือ “ระลอกคลื่น บังน้ำใส” (ที่หน้า10-11)
โดยพระอาจารย์อำนาจ โอภาโส

“…หลวงพ่อมีคติประจำตัวว่า
ตรงไหนที่อยู่แล้วมี “เรา”
ตรงนั้นจะลำบาก ลองสังเกตดู
ตรงไหนไปอยู่แล้วมี “เรา”
มันจะวุ่นวายและลำบาก
แล้วถ้าไม่มี “เรา” จะสบาย
ในใจก็เหมือนกันนะ
ในชีวิตประจำวันของเรา
หากในใจมีคำว่า “เรา” ชีวิตเริ่มลำบาก

สำหรับหลวงพ่อพูดแรง ๆ เป็นอุบายไว้ในใจว่า
“ถ้าใจมีคำว่า “เรา” ขึ้นมาใจก็จัญไรเมื่อนั้น”

ลองไปคิดสิ เมื่อไหร่มีคำว่า “เรา”
เรามักจะมีอาการ เราไม่ชอบนั่น เราไม่ชอบนี่
แล้วมันจะนำมาซึ่งความเดือดร้อน
เพราะคำว่า “เรา” เป็นฐานรองรับ

ไปอยู่ที่ไหนที่มีคำว่าเราน่ะ ลำบาก
ไปอยู่ที่ไหนที่ไม่มีเรา ไม่มีคำว่าเรามันจะสบาย
แต่ถ้ายึดว่าเป็น “เรา” จะเห็นว่าตัวเป็นคนสำคัญ
ทำไมคนไม่ให้เกียรติ ไม่เคารพ
นั่นไงเห็นไหม มีเราเข้าไปอึดอัดวุ่นวายทันที
ในสภาวะจิตก็เหมือนกัน
เมื่อไหร่ที่มีคำว่า “เรา” ลงไป
จะก่อปัญหาทุกที

คำว่า “เรา” มันเกิดจากความคิดปรุงแต่ง
มีที่ไหนกัน สภาวะที่นั่ง ๆ กันอยู่นี่
มีแต่วัตถุธาตุกับความว่างรอบ ๆ ตัว
คำว่าเรากับเขาอยู่ที่ไหน

สังเกตดูตรงๆเลย
อยู่ในความคิดเท่านั้นเห็นไหม
แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึกกลาง ๆ เฉย ๆ
เท้ารู้สึก ตารู้สึก ริมฝีปากรู้สึกอยู่
มีแค่รู้ทีละขณะ ทีละขณะมันสั้นมาก
เติมคำว่า “เรา” ไม่ได้
ความรู้สึกมันแค่ขณะเดียว
เติมคำว่า “เรา” ลงไปไม่ทัน

คำว่า “เรา” ปรากฏขึ้นมาไม่ทัน
คำว่า “เขา” ก็ปรากฏขึ้นมาไม่ทัน
มันมีแค่คำว่ารู้สึกเป็นกลางเฉย ๆ
ที่มันเกิดขึ้นมา ทีละขณะ ๆ
เป็นปัจจุบันขณะ…”

ตัดทอนมาจากหนังสือ “ระลอกคลื่น บังน้ำใส” (ที่หน้า10-11)
โดยพระอาจารย์อำนาจ โอภาโส
อ่านฉบับเต็มได้ที่นี่ http://www.phasornkaew.org/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD/
Advertisements