คลังภาพ

ความคิดลังเลในพระศาสดา – ท่านพุทธทาสภิกขุ

“…การที่คนเราเกิดความคิดลังเลขึ้นมาได้
แม้ในพระศาสดาของตน
ในหลักธรรมหรือหลักปรัชญาทีได้ศึกษามา
กระทั่งในตัวอย่างของบุคคลผู้ประสบความสำเร็จมาแล้ว

ทั้งนี้ เป็นเพราะความไม่อยู่ในร่องในรอยของจิต
ที่ถูกสิ่งแวดล้อมปรุงแต่งให้เกิดความรู้สึกว่า
“ตัวกู-ของกู” ขึ้นมาในรูปต่างๆกัน
สูงต่ำกว่ากัน กว้างแคบกว่ากัน
และเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอนั่นเอง.

ความคิดหรือหลักเกณฑ์ที่เคยรู้สึกว่าถูก
ในวันหนึ่งก็กลายเป็นไม่ถูกไปในอีกวันหนึ่ง
โดยไม่ต้องพูดกันเป็นเดือนหรือเป็นปี.
หรือถ้ามากไปกว่านั้นอีก
ความคิดของชั่วโมงนี้
กับชั่วโมงหลังก็ขัดกันเสียแล้ว
จนกระทั่งนาทีนี้กับนาทีหลัง
ความคิดก็ขัดกันเสียแล้ว

เพราะสิ่งแวดล้อมต่างๆนานา
แวดล้อมเข้ามาจากภายนอก
ทำให้สติปัญญาของเขาตั้งตัวไม่ติด
มีลักษณะโอนเอนหวั่นไหวอยู่เสมอ
โดยอำนาจความรู้สึกที่เป็น “ตัวกู-ของกู”

ที่เพ่งเล็งอยู่แต่ประโยชน์
หรือความเอร็ดอร่อยที่มันหวังจะได้
โดยเฉพาะที่ตรงกับความต้องการของมันอย่างเดียวเท่านั้น
โดยไม่ต้องคำนึงถึงกฏเกณฑ์ของความผิดความถูก เป็นต้นว่ามีอยู่อย่างไร
หรือแม้ว่ามีอยู่อย่างไรก็เปลี่ยนไปตามความต้องการของ “ตัวกู-ของกู”อยู่เสมอ…”

จากหนังสือ “ตัวกู-ของกู” ของ พระอาจารย์พุทธทาสภิกขุ (ที่หน้า 113-114)
Advertisements