คลังภาพ

ความคิดลังเลในพระศาสดา – ท่านพุทธทาสภิกขุ

“…การที่คนเราเกิดความคิดลังเลขึ้นมาได้ แม้ในพระศาสดาของตน ในหลักธรรมหรือหลักปรัชญาทีได้ศึกษามา กระทั่งในตัวอย่างของบุคคลผู้ประสบความสำเร็จมาแล้ว

ทั้งนี้ เป็นเพราะความไม่อยู่ในร่องในรอยของจิต ที่ถูกสิ่งแวดล้อมปรุงแต่งให้เกิดความรู้สึกว่า “ตัวกู-ของกู” ขึ้นมาในรูปต่างๆกัน สูงต่ำกว่ากัน กว้างแคบกว่ากัน และเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอนั่นเอง.

ความคิดหรือหลักเกณฑ์ที่เคยรู้สึกว่าถูก ในวันหนึ่งก็กลายเป็นไม่ถูกไปในอีกวันหนึ่ง โดยไม่ต้องพูดกันเป็นเดือนหรือเป็นปี. หรือถ้ามากไปกว่านั้นอีก ความคิดของชั่วโมงนี้ กับชั่วโมงหลังก็ขัดกันเสียแล้ว จนกระทั่งนาทีนี้กับนาทีหลัง ความคิดก็ขัดกันเสียแล้ว

เพราะสิ่งแวดล้อมต่างๆนานา แวดล้อมเข้ามาจากภายนอก ทำให้สติปัญญาของเขาตั้งตัวไม่ติด มีลักษณะโอนเอนหวั่นไหวอยู่เสมอ โดยอำนาจความรู้สึกที่เป็น “ตัวกู-ของกู”

ที่เพ่งเล็งอยู่แต่ประโยชน์ หรือความเอร็ดอร่อยที่มันหวังจะได้ โดยเฉพาะที่ตรงกับความต้องการของมันอย่างเดียวเท่านั้น โดยไม่ต้องคำนึงถึงกฏเกณฑ์ของความผิดความถูก เป็นต้นว่ามีอยู่อย่างไร หรือแม้ว่ามีอยู่อย่างไรก็เปลี่ยนไปตามความต้องการของ “ตัวกู-ของกู”อยู่เสมอ…”

จากหนังสือ “ตัวกู-ของกู” (หน้า 113-114)
พระอาจารย์พุทธทาสภิกขุ
Advertisements