“สิ้นโลก-เหลือธรรม” ด้วยประการฉะนี้ – พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรังสี)

“…โลกเป็นของเกิด-ดับอยู่ทุกขณะ
ธรรมอุบัติขึ้นมาให้รู้แจ้งเห็นจริงในโลกนั้นๆ
แล้วตั้งอยู่มั่นคงถาวรต่อไป เรียกว่า โลกเกิด-ดับ
ธรรมเกิดขึ้นตั้งอยู่ถาวรเป็นนิจจัง
เพราะไม่ตั้งอยู่ในสังขตธรรม

ธรรมเป็นของไม่มีตัวตน
แต่พระพุทธเจ้าทรงเทศนาไว้ที่หัวใจของคน
คนรู้แล้วตั้งมั่นตลอดกาล
ถึงคนจะไม่รู้เท่าทันแต่ธรรมนั้นก็ยังตั้งอยู่เป็นนิจกาล
เป็นแต่ไม่มีใครรู้ใครสอนธรรมนั้นออกมาแสดงแก่คนทั้งหลาย
ถึงแม้พระพุทธองค์จะนิพพานไปแล้ว
แต่ธรรมนั้นก็ยังตั้งอยู่คู่ฟ้าแผ่นดิน จึงเรียกว่า อมตะ

โลกเป็นของฉิบหายดังกล่าวมาแล้ว
เพราะตั้งอยู่ใน สังขตธรรม
มีอันต้องแปรปรวนเป็นธรรมดา
ธรรมที่พระองค์ทรงสอนให้รู้แจ้งเห็นจริง
เข้าถึงหัวใจคนเป็นของไม่มีตัวตน
เป็นอนิจจังไม่ได้ตั้งอยู่เป็นกลางๆ
ถึงคนคนนั้นจะตายไป แต่ธรรมก็ยังมีอยู่เช่นนั้น
จึงเรียกว่า “สิ้นโลก-เหลือธรรม” ด้วยประการฉะนี้…”

จิต กับ กิเลส มิใช่อันเดียวกัน

จากหนังสือ “สิ้นโลก เหลือธรรม” (ฉบับสมบูรณ์)
(ที่หน้า 51/(80))

ของผู้เขียน พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรังสี)


เครดิตเนื้อหาส่วนหนึ่งจาก: http://www.thewayofdhamma.org/page2/moradok212.html
ดึงมานำเสนอที่นี่พร้อมรูปหน้งสือโดย https://dhammaway.wordpress.com/