“สิ้นโลก-เหลือธรรม” ด้วยประการฉะนี้ – พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรังสี)

“…โลกเป็นของเกิด-ดับอยู่ทุกขณะ ธรรมอุบัติขึ้นมาให้รู้แจ้งเห็นจริงในโลกนั้นๆ แล้วตั้งอยู่มั่นคงถาวรต่อไป เรียกว่า โลกเกิด-ดับ ธรรมเกิดขึ้นตั้งอยู่ถาวรเป็นนิจจังเพราะไม่ตั้งอยู่ในสังขตธรรม

ธรรมเป็นของไม่มีตัวตน แต่พระพุทธเจ้าทรงเทศนาไว้ที่หัวใจของคน คนรู้แล้วตั้งมั่นตลอดกาล ถึงคนจะไม่รู้เท่าทันแต่ธรรมนั้นก็ยังตั้งอยู่เป็นนิจกาล เป็นแต่ไม่มีใครรู้ใครสอนธรรมนั้นออกมาแสดงแก่คนทั้งหลาย ถึงแม้พระพุทธองค์จะนิพพานไปแล้ว แต่ธรรมนั้นก็ยังตั้งอยู่คู่ฟ้าแผ่นดิน จึงเรียกว่า อมตะ

โลกเป็นของฉิบหายดังกล่าวมาแล้ว เพราะตั้งอยู่ในสังขตธรรมอันต้องแปรปรวนเป็นธรรมดา ธรรมที่พระองค์ทรงสอนให้รู้แจ้งเห็นจริง เข้าถึงหัวใจคนเป็นของไม่มีตัวตน เป็นอนิจจังไม่ได้ตั้งอยู่เป็นกลางๆ ถึงคนคนนั้นจะตายไป แต่ธรรมก็ยังมีอยู่เช่นนั้น จึงเรียกว่า “สิ้นโลก-เหลือธรรม” ด้วยประการฉะนี้…”

จิต กับ กิเลส มิใช่อันเดียวกัน

จากหนังสือ “สิ้นโลก เหลือธรรม” (ฉบับสมบูรณ์)
(หน้า 51/(80))

โดย พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรังสี)