เก้าอี้กับความไม่มีเก้าอี้ ปริศนาธรรมโดย ท่านพุทธทาส

“…ถ้อยคําที่มนุษย์เราใช้พูดกันนี้ มีความหมายแคบ
หรือไม่พอกับความหมายของปรัชญา.
ปรัชญาจึงกลายเป็นของยาก หรือเข้าใจยากไป.
ที่ว่าพ้นวิสัยโลก ก็ไม่อาจอยู่ที่อื่นที่ไหนได้
คงสัมพันธ์กันอยู่กับโลกนั่นเอง.

ยกตัวอย่างเช่น เก้าอี้ กับความไม่มีเก้าอี้.
เก้าอี้อยู่ที่นั่น, ถ้าเรายกเก้าอี้ไปเสีย ความไม่มีเก้าอี้ ก็อยู่ที่ตรงนั้น,
แต่ถึงแม้เมื่อเก้าอี้ยังอยู่ที่เก่า ความไม่มีเก้าอี้ก็มีอยู่แล้วที่ตรงนั้นเหมือนกัน
ท่านไปมองเห็นเก้าอี้เสีย ท่านจึงมองไม่เห็นความไม่มีเก้าอี้
ซึ่งแท้ที่จริงก็ซ้อนกันอยู่ตรงนั้น.

การมองสิ่งที่พ้นไปจากวิสัยโลกก็ทำนองเดียวกัน
คือ จะต้องมองที่โลก แต่มองให้ทะลุถึงด้านในของมันเท่านั้น.
แต่เมื่อเราเป็นโลกเสียเอง ก็ย่อมตกบ่อของตัวเอง
มองอย่างไรก็ไม่ทะลุพ้นออกไปจากโลกได้
เลยถูกความยึดถือในโลกหุ้มห่อเอาเป็นเปลือกหุ้มอันหนาแน่น
ไม่มีโอกาสที่จะสัมผัสกับพุทธธรรม
อันเป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือวิสัยของโลกชนิดหนึ่งด้วย…”

เนื้อหามาจากหนังสือที่ได้รับคำพยากรณ์ว่า “จะไม่ตาย”

“วิถีแห่งการเข้าถึงพุทธธรรม” (ที่หน้า 25-26)
ของท่าน พุทธทาส อินทปัญโญ

Advertisements