(การ์ตูน) โปรดอย่าพึ่งรีบกลับ

เนื้อหาในการ์ตูนเรื่องนี้ ได้ปรับเปลี่ยนรายละเอียด
รูปแบบสถานที่และตัวละคร เกือบทั้งหมด
เพื่อไม่ให้กระทบผู้ใด
โดยอาศัยเค้าโครงจากเรื่องจริง
(ที่ผู้เขียนไปเจอมากับตัวเอง)
ท่านใดเคยอยู่ในเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน
คิดซะว่าลองดูจากอีกมุมนึงนะคะ

******************

ในงานสัมมนาแห่งหนึ่ง
ที่จัดให้บุคคลทั่วไปเข้าฟังได้
แถมมีอาหารเครื่องดื่มบริการให้อีกพร้อมสรรพ

ทุกคนมีความสุขชื่นมื่นกับกิจกรรมดีๆ
ที่ทางเจ้าภาพจัดให้ในครั้งนี้

เมื่อได้เวลาเริ่มบรรยาย
ผู้บรรยายก้าวขึ้นเวที
เริ่มต้นบรรยายอย่างมีความสุข
ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

ทุกคนนั่งประจำที่ ซึมซับความรู้สึก
รับความรู้ที่ผู้บรรยายถ่ายทอดให้อย่างเต็มที่
ด้วยบรรยายกาศที่เป็นกันเอง

แต่แล้ว…
เมื่อรายการดำเนินไป
ถึงเวลาช่วงท้ายของการบรรยาย
ขณะที่ผู้บรรยายกำลังพูดอยู่นั้น

ก็เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น…

ทีละคนสองคน

พอเห็นคนอื่นกลับ
หลายคนก็เลย…

ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน…
หลายคนนักที่ไม่รู้ว่า…

ในการบรรยายแต่ละครั้ง
สิ่งสำคัญ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
ที่เราไม่อาจหาฟังได้จากที่ไหน
มักจะเกิดขึ้นตอนช่วงท้ายๆนี่แหละ

เป็นของฝากเล็กๆอันทรงคุณค่า
ที่ผู้บรรยายจะมอบให้แก้ผู้ฟังทั้งหลาย
ก่อนที่จะจากลากัน

หากแม้ว่าบ้านเราอยู่ไกล ต้องรีบกลับ
แล้วเราใช้เวลาเดินทางตั้งนานกว่าจะมาถึง
เราเสียค่ารถตั้งแพงกว่าจะมาได้

แต่พอมาถึง เรากลับได้รับสิ่งดีๆกลับไป
น้อยยิ่งกว่าคนอื่นๆเสียอีก

ขาดทุนเหลือเลย…

หรือถ้าแม้เราไม่ต้องการอะไรมาก
เราก็อาจลืมคำนึงถึงสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งว่า…
เขาเชิญผู้บรรยายมาพูด
แล้วเราเป็นฝ่ายขอเข้าไปนั่งฟัง เพื่อรับความรู้

ลองคิดดูว่าถ้าเราเป็นผู้บรรยายบ้าง
เราจะรู้สึกยังไง

การคำนึงถึงความรู้สึกของผู้บรรยาย
ก็เป็นน้ำใจอันงดงาม
ที่เราจะพึงมอบให้กับผู้บรรยายได้
นอกเหนือจากเสียปรบมือจริงไหมคะ

โอกาสหน้า…
เราลองอยู่รอให้ผู้บรรยายลงจากเวทีก่อนแล้วค่อยกลับ
เราลองอยู่ขอบคุณผู้บรรยายสำหรับน้ำใจอันงดงาม
สำหรับความรู้ที่เขาเสียสละเวลามามอบให้กับเรานะคะ ^_^

Advertisements